Prawda jest jednak taka, że gdyby nie oni, nie byłoby i tych
najwyżej ulokowanych, bo i stworzenie piramidy samej w sobie i podziałów z niej
wynikających nie mogłoby zaistnieć. Piszę to niejako w roli eksperta, bowiem
dane było – mimo młodego wieku- znaleźć się na wszystkich trzech szczeblach. Znam i
smak wpływania na kształt grupy, podejmowania decyzji o jej losie, jak i
poczucie bycia najsłabszą i najgorszą, która może dla innych być tylko marnym
pionkiem trzymającym trójstopniową strukturę gdzieś u podstaw.
Bywało tak, że
to moje położenie nie miało dla mnie najmniejszego wpływu. Jestem najniżej? A
co mi tam! Niech będzie i tak! Jestem na szczycie? To miłe, ale mogę z niego
spaść, a upadek z największej wysokości boli najbardziej, więc lepiej, jeśli
nie będę się tym położeniem przesadnie ekscytować. Zdarzało się też jednak tak- co na szczęście
miało miejsce już kilka lat temu- że nie do zaakceptowania był dla mnie fakt
bycia niezauważaną, taką zwykłą, normalną, jak to mówią- szarą myszką. Za
wszelką cenę chciałam wtedy stać się taka, jak ci, których miejsce chciałam
zająć lub podzielić. Różne środki w tym celu stosowałam, popełniając przy tym
całą gamę głupstw, pomyłek i nieporozumień. Spowiedź online to coś, co
jednoznacznie źle mi się kojarzy, ale do jednego błędu przyznam się szczerze.
Najgorszą rzeczą, jaką zrobiłam, było udawanie kogoś, kim nie byłam. Kreowanie
się, zmienianie w zależności od środowiska, podejmowanie próby porozumienia z
każdym, nawet jeśli intuicja odradzała mi nawiązywanie znajomości. Dziś są to
cechy, które mnie złoszczą i rzadko zaprzyjaźnię się z kimś, kto będzie miał
takie predyspozycje. O swoich mniejszych lub większych sukcesach będę pamiętać,
ale chyba bardziej nie chcę zapomnieć o tym, że udało mi się tego
‘protowarzyskiego’ udawania pozbyć. Że zrozumiałam, że moje wady są o wiele
więcej warte( co za paradoks!) aniżeli moja przyuczona na prędce ‘ fajność’
innych. Że naturalnością, choćby i nieudolną i obnażającą moje braki, mogę
zdziałać naprawdę wiele. Że szczerość jest w cenie i opłaca się, chociaż
jednocześnie należy do trudnych, bo długoterminowych inwestycji.
Być może w już
od dawna nie szkolnej, ale sprawnie funkcjonującej w chyba każdym środowisku,
piramidzie jestem teraz znów na samym dole, ale ani trochę mnie to nie martwi. Z
matematyki raczej byłam nogą, ale nogą nie był z niej chyba pan
Pitagoras, który wykombinował kiedyś, że suma podstawy równa się kwadratowi obu
ramion. Czyli ta podstawa chyba nie jest taka zła?
Starsza-niższa A.
Źródło: http://data.whicdn.com/images/32608505/Funny_Quotes_about_Life_funny-life-quotes_1_large.jpg
Źródło: http://data.whicdn.com/images/28651534/tumblr_m42nue5vA71rpt2juo1_500_large.jpg
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz